[ ( شرح ) ] براى پيشرفت و ثبات قدم و استقامت در مقام رياضت و مجاهدت لازمست به چند قسمت توجه داشت : 1 - توجه و دقت در حالات أفرادى كه پيشرفته و در مراتب بالاتر قدم مىزنند ، زيرا آگاه شدن از جريان حالات آنان ، انسان را به سير و كوشش دعوت كرده و امكان ترقى و پيشرفت را در نظر آدمى سهل و آسان مىنمايد . 2 - توجه اوامر الهى و تكاليف مربوط به وظائف بندگى كه : انسان را به سوى خير و سعادت و صلاح و امور لازم مربوط به زندگى دنيوى و اخروى و روحانيت و كمال سوق و راهنمايى مىكند . 3 - توجه نواهى كه : آدمى را از هر گونه ضرر و خطر و ناراحتى و موانع و شر و گمراهى جلوگيرى نموده و محفوظ و محروس مىدارد . 4 - متوجه شدن و درس و عبرت گرفتن از يك رانندهء استاد و عاقل و تجربه ديده و احتياط كارى كه با كمال دقت و توجه و احتياط مركب خود را سير داده ، و قدم به قدم مراقب و مواظب است ، و مىداند كه اگر كوچكترين مسامحت و غفلتى از او سر بزند ، موجب ناراحتى دائمى و گمراهى و گرفتارى خواهد بود . 5 - درس گرفتن و پيروى كردن از پيشواى بزرگ بشريت كه به اندازه اى در مقام رياضت و عبوديت و اطاعت كوشش داشت كه پاهاى مبارك آن حضرت از كثرت قيام و عبادت متورم مىشد . 6 - توجه پيدا كردن به حقيقت نيت و مقصد در جريان رياضت و مجاهدت كه : لازمست به عنوان سپاسگزارى و تشكر در مقابل نعمتهاى پروردگار متعال و نيكوكاريها و خوبيها و بخششها و رحمتهاى بىپايان او قرار گيرد . 7 - پيدايش لذت و حلاوت عبادت يكى از آثار رياضت و مجاهدت است ، و به اندازه اى اين موضوع مهم است كه اگر كسى موفق به درك و احساس آن شد ، از تمام لذائذ دنيوى مادى منصرف خواهد شد . و چون سالك به اين مرتبه رسيد ، هرگز حاضر نخواهد شد كه دست از سلوك و رياضت كشيده ، و علايق مادى و برنامه‌هاى دنيوى را تعقيب كند . مايهء خوشدلى آنجاست كه دلدار آنجا است ، مىكنم جهد كه خود را مگر آنجا فكنم حافظا تكيه بر ايام چو سهو است و خطا ، من چرا عشرت امروز به فردا فكنم